วันที่ 24 ตุลาคม 2569 เวลา 18.00 น. เป็นต้นไป นายชัยวัฒน์ ชื่นโกสุม ผวจ.อุดรธานี เป็นประธานเปิดงานพิธีส่งต่อ-รับงานคณะกรรมการบริหารซมรมตระกูลโง้ว สมัยที่ 14 (บุญยรักษ์ วิจิตรโสภณ)สู่สมัยที่ 15 (นายหมวดโท เจริญ บุญเอื้อเบญจมาศ)ณ โรงแรมประจักษ์ตรา ไซน์ โฮเท็ล จ.อุดรธานี  โดยมี นายสุรศักดิ์ สุระวรรณวิจิตร นายกสมาคมส่งเสริมพ่อค้าจีนอุดรธานี ผู้นำองค์กรชาวไทยเชื้อสายจีน 11 องค์กร 11 ตระกูลแช่ สื่อมวลชน และแขกผู้มีเกียรติเข้าร่วมในงาน

            นาย บุญยรักษ์ วิจิตรโฆภณ ในนามประธานชมรมตระกูลโง้วอุตรธานี สมัยที่ 14 กล่าวว่า รู้สึกเป็นเกียรติและมีความยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่พิธีส่งต่อ-รับงานคณะกรรมการบริหารขมรมตระกูลโง้วดุตรธานี จากสมัยที่ 14 สู่สมัยที่ 15 ในวันนี้ ก่อนอื่น ขอกราบขอบพระคุณท่าน ผวจ.อุดรธานีเป็นอย่างสูง ที่ได้ให้เกียรติมาเป็นประธานในพิธี นับเป็นเกียรติและกำลังใจอันสำคัญยิ่งแก่คณะกรรมการบริหารและสมาชิกชมรมตระกูลโง้วอุดรธานีทุกคน ขอขอบคุณท่านผู้นำองค์กรชาวไทยเชื้อสายจีนทั้ง 11 องค์กร และ 11 ตระกูลแซ่ ตลอดจนแขกผู้มีเกี่ยวติทุกท่านที่ได้สละเวลาอันมีค่ามาร่วมเป็นสักชีพยานในโอกาลสำคัญของชมรมในวันนี้ ชมรมตระกูลโง้วอุดรธานี เป็นการรวมตัวของพี่น้องร่วมตระกูล ที่ยึดมั่นในคุณค่าของความกตัญญู ความสามัคคีและความผูกพันระหว่างเครือญาติ โดยมีเจตนารมณ์สำคัญในการรักษาความสัมพันธ์อันดีระหว่างสมาชิก สืบสานขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมอันดีงามของบรรพชน ตลอดจนร่วมกันสร้างสรรค์คุณประโยชน์แก่สังคมและจ.อุดรธาธานีจากรุ่นสู่รุ่น ชมรมได้ดำเนินกิจกรรมต่าง ๆ ด้วยความร่วมแรงร่วมใจของคณะกรรมการและสมาชิกโดยมีความสามัคดีเป็นรากฐานสำคัญในการสืบทอดเจตนารมณ์ของชมรม”
นายหมวดโท เจริญ บุญเอื้อเบญจมาศประธานชมรมตระกูลโง้ว สมัยที่ 15 กล่าวว่า “ผมขอแสดงความขอบคุณเป็นพิเศษต่อประธานชมรมสมัยที่ 14 พร้อมด้วยคณะกรรมการทุกท่าน ที่ได้เสียสละทั้งเวลา กำลังกาย และกำลังใจ ในการดูแลและดำเนินกิจกรรมของชมรมตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาความตั้งใจและความทุ่มเทของทุกท่าน เป็นรากฐานสำคัญที่คัญที่ทำให้ชมรมตระกูลโง้วของเรามีความเข้มแข็ง และมีความสัมพันธ์อันดีต่อกันมาจนถึงวันนี้ครับ สำหรับการเข้ามารับหน้าที่ประธานชมรมในสมัยที่ 15 นี้ ผมมีความตั้งใจที่จะสานต่อสิ่งดี ๆ ที่คณะกรรมการทุกสัยได้ร่วมกันสร้างไว้ พร้อมทั้งพัฒนากิจกรรมของชมรมให้เกิดประโยชน์แก่สมาชิกและครอบครัวตระกูลโง้วของเรามากยิ่งขึ้นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับผม คือการรักษาความสามัคคีและความผูกพันของคนในคระกูล ชมรมของเราไม่ได้เป็นเพียงการรวมตัวของผู้ที่ใช้แซ่เดียวกันเท่านั้น แต่ยังเป็นเสมือนครอบครัวใหญ่ ที่คอยช่วยให้กำลังใจ และดูแลซึ่งกันและกันผมอยากเห็นสมาชิกทุกครอบครัวมีโอกาสพบปะพูดคุยกันมากขึ้น ได้รู้จักกันอย่างใกล้ชิด และมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันอย่างต่อเนื่อง”